Zo'n jaar of dertig geleden begon een aantal personeelsleden van het GVB (Gemeente Vervoersbedrijf) in Amsterdam een amateur toneelvereniging. Die kreeg als naam De Lijnfilm. Een lijnfilm is een rol met daarop de tramlijnnummers die vooraan en achteraan een tram te zien zijn. De Lijnfilm was een club die zich voornamelijk met kluchten bezighield. Vanaf het einde van de jaren '80 kwamen er steeds meer leden zonder GVB-achtergrond. Begin jaren '90 kwam onze vaste regisseur, Frans Werkman, bij de groep. Dat betekende het einde van het kluchtentijdperk. Het gevolg was een leegloop van GVB-leden en een aanwas van mensen van buitenaf. Of we hier conclusies aan moeten verbinden?
Onder de naam De Lijnfilm produceerde men nog de voorstelling Je moet ermee leven van het werkteater. Maar in 1992 werd besloten de naam te veranderen. De connectie met het GVB was nog maar zeer gering (1 lid). Er was alleen nog maar een band door de naam. Om alle trossen los te gooien, moest die veranderd worden. Hoe het allemaal tot stand is gekomen, is niet meer te achterhalen, maar uiteindelijk was er dan de naam Venster. Een naam die doet vermoeden dat de groep graag de boel opengooit en een blik op de wereld werpt en omgekeerd graag haar publiek naar binnen laat kijken.
Sinds 1992 kenmerkt Toneelgroep Venster zich in haar repertoirekeuze door het feit dat er geen enkele lijn in lijkt te zitten. Venster speelde van komische eenakters (Verwarringen en Gemengd Dubbel) tot klassiek drama (Hedda Gabler), van bittere ernst (Artsen) tot zwarte komedie (De zelfmoordenaar) en alles wat daar tussenin zit. Een rode draad in de stukkeuze zit er toch wel degelijk. Venster kiest die stukken uit die op een of andere manier een uitdaging vormen om ze te gaan spelen. Soms is dat de vorm (Overspelen), soms de neer te zetten personages (Avondrood), maar bovenal moet het stuk een goed verhaal vertellen.
In het najaar van 2001 hebben we met de voorstelling Een dag uit de dood van verdomde Loewietje afscheid genomen van Frans Werkman. Met de keuze van Frank Roumen is Toneelgroep Venster bewust een andere weg ingeslagen. Het werken met een andere regisseur is een geweldige kans om met nieuwe vormen en een andere manier van theater maken kennis te maken. Dat heeft Toneelgroep Venster dan ook gedaan in 2002 met Merg. Een voorstelling waar beweging, licht en muziek een verhaal met droom en werkelijkheid vertellen. In 2003 heeft Venster gewerkt met Carin Nordberg en de Griekse tragedie Medea nieuw leven ingeblazen. In 2004 werkt Venster wederom met Frank Roumen. Venster maakte een nieuwe versie van Vondels Lucifer in samenwerking met de auteur Gijsje Kooter die in het kader van het project 'Een klassieker op maat' Lucifer en de zesde dag schreef. In 2005 werd een nieuwe stap gezet in het theatermaken met Het Periodiek Systeem der Elementen, oorspronkelijk geschreven door Ko van den Bosch voor Alex d'Electrique. In 2006 is de groep naast Frank Roumen gaan werken met een nieuwe regisseuse, Trudie Stokman. Vervolgens hebben we gewerkt met Jacomine de Visser en, sinds 2009, Sandra Macrander.Gedrevenheid en passie voor theater staat bij Toneelgroep Venster altijd centraal.