Theresa (72) en haar buurman Mathieu (70) zitten in het zelfde schuitje. Ze hebben kinderen en kleinkinderen, maar die laten niet zo vaak iets van zich horen. Samen genieten ze van de mooie zomer. Er ontstaat een steeds hechtere vriendschap. Op het moment dat Theresa plotseling in het bezit komt van een aanzienlijke som geld verandert haar rustige leventje. Ze heeft geen idee wat ze er mee aan moet. Gelukkig weet haar familie dat wel. Ze staan dezelfde dag nog op de stoep om haar te 'helpen'. Ze adviseren Theresa om het geld te investeren in een mooie serviceflat en in de studie van de kleinkinderen. Het duizelt Theresa. Wat wil zij zelf eigenlijk?
De regisseuse, Lise ten Holder wil het stuk een komische boventoon geven. "De scènes zijn herkenbaar en dat werkt nu eenmaal op je lachspieren." Tegelijkertijd gaat het over de echtheid van (familie) relaties, het toekomstbeeld van ouderen en wat er nog allemaal kan gebeuren in je leven als je pas 72 bent.